ตอนที่ 72 คลื่นใต้น้ำในการไต่ถามซึ่งหน้า

เสิ่นเจวี๋ยไม่ได้ตั้งใจมาดูมู่ชิงชิง เพราะถึงอย่างไรขั้นตอนของเขาก็ยังไม่ผ่าน ทว่ายามที่เขาเห็นเงาร่างนี้ ความทรงจำในอดีตก็พลันผุดขึ้นมาอย่างแจ่มชัด

นั่นคือมู่ชิงชิง ไกด์เพียงคนเดียวที่เขาตัดสินคดีโดยไร้หลักฐาน

เขาเห็นเพศเมียผมดำคนนั้นนั่งยอง ๆ อยู่ตรงประตูห้องโถง มือคอยประคองสัตว์ตัวเล็กสีเทาขาวไว้เบา ๆ ปากพึมพำพูดอะไรบางอย่างเสียงเบา หลังจากเซนติเนลจากไปแล้ว เธอยังคงยืนอยู่ตรงนั้น ก้มหน้ามองมือตัวเอง สีหน้าดูเศร้าหมองยิ่งนัก แต่ไม่นานก็ถูกเธอเก็บซ่อนไว้

จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้น ตบฝุ่นบนเสื้อผ้าของตัวเองเบา ๆ แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังห้องโถงจัดสรรอีกครั้ง

ภายในห้องโถงมีเซนติเนลระดับล่างสองสามคนรออยู่แล้ว

เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา ปฏิกิริยาของเซนติเนลเหล่านั้นทำให้เสิ่นเจวี๋ยสังเกตเห็นว่า ไม่มีใครทำความเคารพ ไม่มีใครทักทายอย่างเป็นทางการ ทว่าร่างกายของทุกคนต่างเอียงไปทางทิศของเธอเล็กน้อย หนึ่งในนั้นซึ่งนั่งอยู่ตรงมุมห้องถึงกับลุกขึ้นยืนตรง สละที่นั่งของตนเองออกมา แล้วหาที่นั่งใหม่แถวนั้น