ตอนที่ 69 หัวหน้าผู้พิพากษา·เสิ่นเจวี๋ย

นครลาวามีท่าเทียบยานสำหรับภายนอกเพียงแห่งเดียว

หากพูดกันตามตรงมันแทบไม่นับเป็นท่าเทียบยานด้วยซ้ำ เป็นเพียงลานราบที่เชื่อมแผ่นโลหะผสมเข้าด้วยกันอย่างหยาบ ๆ รอบด้านตั้งเสาสัญญาณมือถือบิดเบี้ยวอยู่สองสามต้น ด้านข้างยังคงหลงเหลือหลุมบ่อที่เกิดจากการชนของคลื่นแมลงคราวก่อน ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีใครว่างมาซ่อมแซม ทั้งหมดเป็นเพราะนครลาวาไม่มีธรรมเนียมต้อนรับแขก ย่อมไม่ให้ความสำคัญกับที่นี่เป็นอันดับแรกโดยปริยาย

ทว่า วันนี้กลับมีแขกมาเยือน

เฮยชางยืนอยู่ริมลานจอดยาน ติดกระดุมเครื่องแบบทหารเรียบร้อยแนบสนิท ข้างกายคือจั่วซวี่ไป๋ ทั้งสองคนยืนอยู่ตรงนั้น ท่าทางเคร่งขรึมมองจากระยะไกลคล้ายเสาเหล็กกล้าสองต้นที่ตอกตรึงลงสู่พื้นดิน สีดำหนึ่งคนสีขาวหนึ่งคน และไม่มีใครเอ่ยปากพูด

ลมพัดแรงมาก พัดมาจากทางรอบนอก หอบเอากลิ่นกำมะถันและกลิ่นอายโลหะไหม้เกรียมมาด้วย