เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันแรกที่ย้ายมาอยู่ข้างห้อง เรนส์เคาะประตูสามครั้ง
ครั้งแรกที่เอาผลไม้มาให้ สิ่งที่เขายื่นมาคือผลเบอร์รีที่มีแต่ในส่วนลึกของทุ่งร้าง ชั่วพริบตาที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน มืออันดุดันที่เคยฉีกกระชากเปลือกแข็งเผ่าแมลงในสมรภูมิคู่นั้นกลับสั่นระริกเบา ๆ ครั้งที่สอง เขาถามเธอว่ากล่องยาหนักไหม หูสีดำปุกปุยคู่นั้นแนบลู่ลงกับกะโหลกศีรษะจนต่ำมาก เผยให้เห็นความต่ำต้อยอันเงอะงะอย่างหนึ่ง ครั้งที่สามเขาไม่ได้พูดอะไรอีก ได้แต่เฝ้าอยู่หน้าประตูแบบนั้น วางหางยาวสีดำพาดขวางไว้ตรงประตู รอให้เธอออกมา
มู่ชิงชิงมองผ่านช่องประตูแวบหนึ่ง ปลายหัวใจพลันผุดความอ่อนยวบอันชุ่มชื้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก น่ารักอยู่นิดหน่อย แต่ก็ยังคงปิดประตูลงอย่างเงียบ ๆ ตามเดิม
ตั้งแต่วันที่สองเป็นต้นไป เธอเปลี่ยนเส้นทางไปทำงาน