ตอนที่ 55 การรักษาแบบกลุ่ม

ไซเหมยรั้งเธอเอาไว้ไม่อยู่

หญิงสาวที่ยามปกติมองดูอ่อนหวานนุ่มนวลแม้กระทั่งเวลาพูดจาผู้นี้ ไม่ได้ใส่ใจการขัดขวางของเธอเลยแม้แต่น้อย

“พี่สาวไซเหมยคะ กล่องยามันหนัก ฉันขอตัวล่วงหน้าไปก่อนนะคะ”

มู่ชิงชิงหันศีรษะกลับไป โค้งดวงตาเป็นประกายยิ้มให้ไซเหมยที่ยืนอึ้งอยู่กับที่ ใบหน้าที่งดงามประณีตและไร้พิษภัยอย่างยิ่งของเธอยังคงมีความซีดเผือดจากความเหนื่อยล้าหลงเหลืออยู่ ดวงตาผลแอปริคอตกลมโตคู่นั้นบริสุทธิ์สะอาดราวกับไม่แปดเปื้อนฝุ่นละออง ทว่าภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกที่ชวนให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกอยากปกป้องเช่นนี้ เธอกลับก้าวย่างแต่ละก้าวอย่างมั่นคงยิ่ง ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

เธอหิ้วกล่องยา ก้าวผ่านระเบียงทางเดินทอดยาวของเขตรวมพลทางการแพทย์อย่างคล่องแคล่ว บนผนังเต็มไปด้วยคราบเลือดที่เช็ดล้างไม่ทัน ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นไหม้เกรียมของแหล่งพลังงาน