เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามที่มู่ชิงชิงรุดมาถึงศูนย์บัญชาการชั่วคราวแนวหน้า สถานการณ์การรบได้เข้าสู่ช่วงประจัญบานอันโหดเหี้ยมที่สุดแล้ว
เธอถูกไซเหมยขวางไว้ที่เขตรวมพลทางการแพทย์ด้านหลังแนวป้องกันที่สาม สีหน้าของไซเหมยย่ำแย่กว่าเมื่อคืน แต่เนื้อเสียงยังคงมั่นคง เธอกดไหล่เธอไว้ด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดไม่ยอมให้ต่อรอง “เธอห้ามเดินไปข้างหน้าเด็ดขาด สิ่งที่อยู่ข้างหน้าไม่ใช่สิ่งที่เธอควรเห็น”
“เธออยู่นิ่ง ๆ ตรงนี้ แค่มีความผันผวนทางจิตของไกด์เพียงจุดเดียว ก็จะถูกเผ่าแมลงชั้นสูงในสมรภูมิตรวจจับได้แล้ว” แรงมือของไซเหมยมหาศาลจนน่าตกใจ เธอคว้าแขนของมู่ชิงชิงแน่น กดตัวเธอให้นั่งลงบนเก้าอี้โลหะของห้องแพทย์ชั่วคราวอย่างเด็ดขาด
“ฟังนะ ชิงชิง ถ้าแนวป้องกันข้างหน้าแตก หน่วยพิทักษ์เกราะหนักจะให้ความสำคัญกับการคุ้มกันเธออพยพออกจากนครลาวาเป็นอันดับแรก เธอเป็นไกด์ระดับ A เพียงคนเดียว ชีวิตของเธอไม่ได้เป็นของตัวเธอเองคนเดียวเท่านั้น”
“ฉันเข้าใจค่ะ พี่สาวไซเหมย ฉันจะไม่วิ่งเพ่นพ่านไปไหน” มู่ชิงชิงไม่ได้ขัดขืน น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลอ่อนหวาน ซ้ำยังยกมืออีกข้างขึ้นมาตบหลังมืออันเย็นเฉียบของไซเหมยเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม