กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในห้องพักแห่งความเป็นจริงของโลกภายนอก มู่ชิงชิงลืมตาขึ้น
ห้องที่เดิมทีมืดสนิท ปรากฏแสงสลัวจาง ๆ ลอยเด่นขึ้นมาในอากาศอย่างเลือนรางตามพลังจิตที่เธอระดมใช้ออกมาเป็นจำนวนมาก
เธอสูดหายใจเข้าลึก กางมือทั้งสองข้างค้างไว้กลางอากาศเหนือสมุนไพรที่เกลื่อนเต็มพื้น
หนึ่งสาย สองสาย… เส้นใยจิตกึ่งโปร่งแสงนับร้อยนับพันสายเริ่มพวยพุ่งออกมาจากปลายนิ้วทั้งสิบของเธออย่างหนาแน่นและไม่ขาดสาย ดุจดั่งหนอนไหมในฤดูใบไม้ผลิที่กำลังคายเส้นใย
เส้นใยเหล่านี้ไม่กระจัดกระจายไปเหมือนเช่นเคย หากแต่แปรเปลี่ยนเป็นตาข่ายแสงอันละเอียดประณีตภายใต้การควบคุมอย่างแม่นยำของเธอ ห่อหุ้มกองสมุนไพรบนพื้นเอาไว้จนมิดชิด
กลิ่นโอสถภายใต้การกระตุ้นของพลังจิต พลันเปลี่ยนเป็นฉุนจัดและแสบจมูกขึ้นมาในชั่วพริบตา