ตอนที่ 28 แสงรำไรในห้วงลึกอันมืดมิด

เรนส์จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองไม่ได้เผชิญหน้ากับโลกใบนี้อย่างมีสติตั้งแต่เมื่อใด

ในความทรงจำของเขา ชีวิตช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาเปรียบเสมือนกระจกที่ถูกสาดด้วยน้ำหมึก บางครั้งสมองของเขาจะแจ่มชัดขึ้นมาหนึ่งนาทีโดยไร้สัญญาณเตือน ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้มองสภาพแวดล้อมรอบตัวให้ชัดเจน สิ่งปนเปื้อนทางจิตสีดำที่เหนียวหนืดและบ้าคลั่งเหล่านั้นก็จะผุดขึ้นมาราวกับกระแสน้ำอีกครั้ง กลืนกินสติสัมปชัญญะที่เขาอุตส่าห์รวบรวมขึ้นมาได้จนมิด

จากนั้น ความทรงจำในการมีชีวิตอยู่ฐานะมนุษย์และฐานะนายพลแห่งจักรวรรดิ ก็จะสลายหายไปในความคลุ้มคลั่งอันไร้ขอบเขตอีกครา