ตอนที่ 393 อีกา

ตอนที่ 393 อีกา

หลินชูพลันรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้างที่นี่คือโลกคืนมืดนิรันดร์

การเดินทางกลางฝนกรดได้อย่างไร้อุปสรรคโดยไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ ที่นี่น่าจะเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง หากไม่ใช่เพราะราตรีนิรันดร์ ผู้รอดชีวิตในโลกนี้เพียงมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็จะเห็นเธอเดินอยู่กลางสายฝนอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน

แต่ในตอนนี้ เธอกลับไม่รู้สึกถึงสายตาใด ๆ ที่จับจ้องมาที่ตนเอง

บ้านเรือนส่วนใหญ่ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ ต่างใช้วัสดุโลหะพิเศษปิดผนึกหน้าต่างเอาไว้ ไม่เหลือช่องว่างแม้แต่เสี้ยวเดียว

ตอนแรกหลินชูคาดเดาว่าพวกเขาทำแบบนี้เพื่อป้องกันฝนกรด แต่กลิ่นขนเป็ดคุณภาพต่ำที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ ทำให้ เธอตระหนักว่าสิ่งที่ผู้รอดชีวิตเหล่านี้กำลังระวังอยู่อาจเป็นสิ่งอื่นใด