เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 297 ไฟไหม้
บนใบหน้าของชายคนนั้นมีแวบหนึ่งของความอับอายและโกรธแค้น จากนั้นเขาก็ดึงสิ่งของที่ติดอยู่บนใบหน้าลง แล้วเชิดคอตะโกนอีกครั้ง:
“มันเป็นอะไรไป! นี่ก็เป็นเสบียงเหมือนกัน ตอนนี้ของมันมีค่าขนาดไหน เธอบอกแค่ว่าเอาสบียงมาแลก แต่ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าเอาสบียงอะไรมาหมุน! เธอต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง!”
เห็นท่าทางที่ชายคนนั้นพูดจามีเหตุมีผล หลินชูก็ไม่พูดพล่ามกับเขาอีก
เมื่อปากกระบอกปืนสีดำสนิทจ่ออยู่ที่หัวของชายคนนั้น ผู้รอดชีวิตโดยรอบก็กรีดร้องออกมาเสียงหลง ส่วนชายคนนั้นภายใต้สายตาจับจ้องของหลินชูก็สั่นเทาไปทั้งตัว
เสียงขึ้นลำดังขึ้นในโรงงาน ใต้ร่างของชายคนนั้นมีกลิ่นเหม็นและเสียงน้ำไหลออกมาเป็นระยะ
“ใครที่มีความคิดเหมือนกับมัน ก็ไสหัวออกจากกลุ่มแต่เนิ่น ๆ อย่ามาเสียเวลาฉัน”