ตอนที่ 273 ฐานใต้ดินถูโจว

ตอนที่ 273 ฐานใต้ดินถูโจว

เมื่อเห็นว่ามาถึงที่หมายแล้ว เจียงเสี่ยนก็ตบไหล่หลินชูแผ่วเบาเป็นสัญญาณให้ปล่อยเขาลง

หลายวันมานี้ เขาค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับแรงสั่นสะเทือนบนไหล่ของหลินชูได้ และมีเวลาที่รู้สึกตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ

สมาชิกหน่วยที่พาเขามาด้วยตอนขามา แม้จะมีความสามารถและสมรรถภาพร่างกายที่ดี แต่แบกคนเดินนาน ๆ ก็ย่อมเหนื่อย เขาไม่ใช่คนที่ชอบสร้างความลำบากให้ผู้อื่น ดังนั้นตอนขามา เส้นทางส่วนใหญ่เขาจึงเดินด้วยตัวเอง

แต่ครั้งนี้ เขาไวนักพบว่า หลินชูแบกเขาเดินไปข้างหน้าคนเดียว ไม่เพียงก้าวเท้าได้ว่องไวดั่งติดปีก ความเร็วยังเร็วกว่าตอนประคองเขาเดินกว่าสองเท่า

ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้อย่างแจ่มแจ้งว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงที่แทบไม่มีประโยชน์อะไรเลย