กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 152 หยั่งเชิงกัน
ตอนนี้เป็นเวลาตีห้า ท้องฟ้ายังมืดมิด มีเกล็ดหิมะโปรยปรายอยู่บนฟ้า ถนนที่มุ่งสู่ใจกลางเมืองไห่เฉิงไร้ซึ่งไอของผู้คนโดยสิ้นเชิง ผนังด้านนอกของอาคารบางแห่งยังมีคราบเลือดที่หลงเหลือจากการต่อสู้ครั้งก่อนของพวกเขา
หลิวหมิงที่นั่งอยู่เบาะหลังอดถูแขนตัวเองไม่ได้ “นี่มันน่าขนลุกเกินไปแล้ว ฉันรู้สึกยังไงก็ไม่รู้ว่าออกมาครั้งนี้มันมีลางไม่ดีเอาเสียเลย”
เจียงเฉิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพยักหน้าอย่างจริงจัง “ฉันก็รู้สึกแบบนั้น เมื่อกี้ตรงนั้นมีเงาดำ ฉันขนลุกเลย พอเพ่งดูดี ๆ ถึงได้รู้ว่ามันคือเสาไฟฟ้า”
สวีเซี่ยงเฉินเหลือมองสองคนด้านหลังจากกระจกมองหลัง แล้วหันมองหลินชูที่นั่งเบาะหน้า
คนแรกกอดแขนหดคอชะเง้อมองไปรอบ ๆ ส่วนคนหลังกลับมองตรงไปข้างหน้าอย่างสงบนิ่ง