กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 103 หิมะหยุดตก
คำพูดของเฒ่าหยางทำให้ป้าผมหยิกกระโดดผลุงจากเตียงขึ้นมาทันที
“คุณ หัวคุณไม่ปวดแล้วหรือ”
“ผมเพิ่งตื่นขึ้นมาก็พบว่าหัวไม่ปวดแล้ว แต่ก็ยังกลัวหนาวเหมือนแต่ก่อน”
เสียงของเฒ่าหยางสั่นเครือ ฟังดูหดหู่ไม่น้อย
“เมีย ผม ผมแบบนี้ถือว่าปรับตัวเข้ากับสภาพอุณหภูมิต่ำไม่ได้ หรือที่พวกวัยรุ่นเขาเรียกกันว่าวิวัฒน์ล้มเหลวหรือเปล่า”
ป้าผมหยิกไม่ตอบ แต่ก้าวเร็ว ๆ จากข้างเตียงไปหาเฒ่าหยาง ยื่นมือไปสัมผัสอุณหภูมิร่างกายเขา พลางพึมพำ
“ไข้ลดลงจริง ๆ ด้วย แต่มันไม่น่าเป็นไปได้เลย บนเตียงก็ไม่มี…”
“ไม่มีอะไร”
เมื่อถูกเฒ่าหยางซักไซ้ ป้าผมหยิกก็ไม่ตอบ แต่เอ่ยขึ้นว่า “ในเมื่อไม่สำเร็จ แล้วคุณจะออกไปตอนดึกดื่นแบบนี้ทำไม”