ตอนที่ 97 เช้าค่ำก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน

ตอนที่ 97 เช้าค่ำก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน

ตื่นขึ้นมาก็ไม่กลัวหนาวแล้วหรือ

ในสมองของหลินชูมีความคิดหนึ่งวาบผ่านไป แต่ไม่นานก็ถูกความเจ็บปวดกลบจนมิดอีกครั้ง

เธออยากจะคิดให้ละเอียด แต่ตรงหน้ากลับส่งเสียงไขกุญแจเปิดประตูออกมา

ป้าผมหยิกเปิดประตูใหญ่บ้านของตัวเองออกแล้ว เอี้ยวตัวหลบเปิดที่ให้คนผ่านได้หนึ่งคน แล้วดึงหลินชูเข้าไปข้างใน

อุณหภูมิในห้องสูงกว่าในโถงทางเดินอีกราวสิบกว่าองศา หลินชูรู้สึกว่านิ้วมือที่หนาวจนแข็งทื่อของตัวเองกำลังค่อย ๆ กลับมารู้สึกตัว

“ไปกันเถอะ หลานสาวคนโต พอดีพี่ชายเธอไม่อยู่บ้าน เธอก็ไปอยู่ห้องของเขาแล้วกัน”

หลินชูไปตามแรงของป้า เดินเข้าไปด้านใน