ตอนที่ 87 โลกมหาอุทกภัย

ตอนที่ 87 โลกมหาอุทกภัย

ห้านาทีต่อมา

หลินชูนอนอยู่บนเตียง ลมหายใจสงบสม่ำเสมอ

เสียงขยับเล็ก ๆ ดังขึ้นบริเวณข้างประตู

เสียงเบามาก เบาราวกับขนนกเส้นหนึ่งตกลงบนพื้น

หากประสาทสัมผัสทั้งห้าของหลินชูไม่ได้ถูกยาปรับเปลี่ยนร่างกายเสริมความไวขึ้น ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้ยินเสียงเบาแบบนี้

คนที่ทำได้ถึงขนาดนี้ เกรงว่าคนที่มาก็คงมีทักษะเช่นกัน

เสียงฝีเท้าเบาหวิว ก้าวหนึ่ง ทีละก้าว จากไกลเข้ามาใกล้

สุดท้ายก็หยุดลงข้างเตียงของเธอ

ที่ลำคอเกิดความเจ็บแปลบขึ้นมาวาบหนึ่ง เช่นเดียวกับที่เธอเห็นในสำนึกภัย ร่างกายก็อ่อนแรงลง