กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 มหาสงคราม 6
ชาวมองโกลแตกพ่ายกระจัดกระจายหนีไปคนละทิศละทาง ทหารราบทำได้เพียงไล่ตามกลุ่มที่อยู่ด้านหน้า ส่วนที่เหลือต้องพึ่งพาทหารม้าทั้งหมด
จูเหลียงและหม่านกุ้ยเปรียบเสมือนคีมเหล็กที่หนีบชาวมองโกลเอาไว้ คนที่หนีรอดไปได้มีไม่มาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าทั้งสองคนยังทิ้งกองเว่ยไว้สองกองเพื่อจับปลาที่หลุดรอดจากตาข่ายอีกด้วย
นั่นเป็นเพราะจงใจปล่อยหลินตานข่านและหัวหน้าชนเผ่าเหล่านั้นไป มิเช่นนั้นย่อมไม่มีผู้ใดหนีรอดไปได้
สู้รบกันอยู่หนึ่งชั่วยาม แต่กลับใช้เวลาจับเชลยถึงสามชั่วยาม จนกระทั่งฟ้าใกล้มืดจึงถือว่าสิ้นสุดลง หม่านกุ้ยและคนอื่นๆ ต่างมีสีหน้ายังไม่จุใจ เมื่อเทียบกับพวกเจี้ยนหนูแล้ว ชาวมองโกลพวกนี้รับมือได้ง่ายเกินไป