กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 [เรื่องวุ่นวาย]
เมื่อเผชิญกับเจตนาที่เลวร้ายอย่างชัดเจนเช่นนี้ โฮ่วเหนี่ยวก็ยังคงไม่แสดงท่าทีใดๆ
เขายังคงเชื่อเสมอว่า เมื่อความเกลียดชังแสดงออกมาบนใบหน้า นั่นหมายความว่าความเกลียดนั้นยังไม่ลึกซึ้งพอและยังสามารถแก้ไขได้ แต่เมื่อใดที่ซ่อนความแค้นเอาไว้ในใจ นั่นคือจุดที่ไม่อาจหวนคืนได้อีก
ทหารยามคนหนึ่งเดินนำทางไป เมื่อเดินผ่านหัวหน้าผ้าแดง โฮ่วเหนี่ยวก็ยื่นมือออกไป หัวหน้าคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่งป้ายกระบี่คืนมาด้วยท่าทางไม่ใส่ใจนัก พลางเอ่ยปากด้วยท่าทางเหยียดหยาม:
"ของพรรค์นี้ก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรหรอก มีแต่คนในป้อมตระกูลฟางพวกเราที่ยังไว้หน้าอยู่บ้าง ท่านทูตหากมีโอกาสก็ลองไปชักป้ายกระบี่ใส่พวกภูตผีปีศาจเหล่านั้นดูสิ ดูซิว่าพวกมันจะมีปฏิกิริยาอย่างไร?"