กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 [ภิกษุผู้ถือโคม]
เณรน้อยรูปหนึ่งถือโคมไฟเดินเข้ามาอย่างสบายอารมณ์
เมื่อมาถึงตรงหน้าโฮ่วเหนี่ยว เขาวางโคมไฟลงบนพื้น พิจารณาโฮ่วเหนี่ยวอย่างละเอียดถี่ถ้วนก่อนจะแสดงท่าทางหงุดหงิดออกมาเล็กน้อย
"อาตมามาเสียเที่ยวแล้ว!"
โฮ่วเหนี่ยวหัวเราะ "ไม่เสียเที่ยวเลย ข้าพเจ้ายังต้องการให้ท่านอาจารย์ช่วยคุ้มครองอยู่เลย!"
เณรน้อยหลับตาขัดสมาธินิ่งไม่ตอบ เห็นได้ชัดว่าไม่อยากสนทนากับเจ้าหมอนี่จากนิกายฉวนเจิน เขามาเพื่อช่วยชีวิตคน แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีฝีมืออยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เขาแผ่เมตตาแต่อย่างใด