กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 มุ่งมั่นบำเพ็ญเพียร
"เจ้ามองการตายของเซียนเฒ่าอย่างไร?"
โฮ่วเหนี่ยวครุ่นคิด "ขอบเขตของศิษย์ต่ำต้อย ประสบการณ์จำกัด สิ่งที่เรียกว่าความคิดเห็นก็เป็นเพียงคำพูดลมๆ แล้งๆ ของผู้คนรอบข้าง... หากท่านยืนยันจะถามความรู้สึกของศิษย์ ก็คือ งุนงง?"
หลี่ชูผิงเองก็รู้ว่าไม่มีทางถามอะไรได้ ในตอนนั้นมีนักพรตระดับสูงขั้นตงเสวียนอยู่ในเหตุการณ์ด้วย ไม่ใช่หรือว่าแม้แต่พวกเขาก็ยังดูไม่ออก? ต่อให้ดูออก ใครจะกล้าพูด? บทเรียนจากเซียนเฒ่ากวนวางอยู่ตรงหน้า ใครจะกล้าเดินตามรอยเท้าของเขา?