กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 ชีวิตที่สอง
งานเลี้ยงที่หอต้าเฟิงสิ้นสุดลงด้วยความสุข โฮ่วเหนี่ยวก็เข้าสู่แวดวงของคนบ้านเดียวกันจากอันเหอตามจังหวะ แม้จะไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมประจำวันของพวกเขา แต่ในสมาคมคนบ้านเดียวกันก็มีชื่อเขาอยู่ในนั้น
เขาเองก็คิดตกแล้ว วงสังคมเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คนเราเมื่อมีชีวิตอยู่ย่อมต้องมีสังคม ในทางกลับกันองค์กรอย่างสมาคมคนบ้านเดียวกันถือได้ว่าเป็นสังคมที่หลวมที่สุด เป็นธรรมชาติที่สุด และไร้ตัวตนที่สุด
ทำเช่นนี้ก็ดูเป็นธรรมชาติกว่า
หลังอาหาร กู้เหวยซิ่นและคนอื่นๆ ยังมีธุระต้องทำ ส่วนเขาก็เดินเตร็ดเตร่ตรงไปยังถนนที่เป็นตลาดค้าขายทางเซียนที่ใหญ่ที่สุดของจิ่นเฉิง
มีบางอย่างที่จำเป็นต้องเตรียม