กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 ใต้ร่มไม้ใหญ่
โฮ่วเหนี่ยวไม่ใช่คนที่ไม่รู้ความในโลกมนุษย์เสียทีเดียว เขาย่อมรู้ว่าหากต้องการอยู่ให้ดี การกอดต้นขาต้องรีบกอดตั้งแต่เนิ่นๆ ทว่าที่นี่เขาทั้งไร้เส้นสายไร้รากฐาน ทั้งยังไม่มีใครคอยชี้แนะ หากไม่นับตระกูลตู๋กู๋และพรรคอันเหอ
ทว่าเขากะประมาณระดับพลังของตนเองแล้ว หากต้องเข้าไปกอดขาจริงๆ เกรงว่าจะกอดได้เพียงขนหน้าแข้ง ชนิดที่ว่าดึงออกมาแล้วเป่าลมใส่พร้อมตะโกนว่า ‘เร็วเข้า’ กระมัง?
ดังนั้นจึงไม่มีทางเลือกอื่น ผู้อาวุโสประจำตัวอย่างท่านผู้บัญชาการหลี่จึงเป็นทางเลือกเดียว ไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว