กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 เรื่องเก่าแห่งแคว้นซ่าน
โฮ่วเหนี่ยวมึนงง โกรธก็โกรธ แต่ได้เพียงอดกลั้น รู้ว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่ให้ตนทำตามใจ
เขาเดินออกจากแท่นบูชา ผ่านซุ้มประตู อาคาร และเรือนพักของสำนักเต๋ามากมาย ไม่มีใครมาสนใจ ราวเขาเป็นคนโปร่งใสไร้ความสำคัญ
เมื่อมาถึงถนนใหญ่ ใจที่ขุ่นเคืองจึงสงบลงบ้าง เขากล้าโต้แย้งด้วยเหตุผลต่อหน้าเซียนบนฟ้า แต่กลับหมดปัญญาต่อหน้าสำนักเต๋าบนดิน จะทำอย่างไรได้?
กระทั่งเดินพ้นจวนเต๋าในนครเทพ ฝนละเอียดตกลงมา ปล่อยให้ชะล้างร่างกาย โฮ่วเหนี่ยวจึงค่อยคืนสติแจ่มใส
สาปแช่งหรือสาบานไม่มีประโยชน์ โลกนี้เชื่อเพียงพลัง เมื่อไร้พลัง ก็สมควรถูกดูแคลน