เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 เคราะห์ร้ายโดยไร้เหตุ
ทวีปจิ่นซิ่ว แคว้นอันเหอ เมืองฝูเฟิง
“สายน้ำกว้างไหลเอื่อย ขี่ม้าผ่านเกาะยาว นกสาลิกาโผบินยามจันทร์เหนือเขาใกล้รุ่ง จักจั่นร้องระงมท่ามกลางลมป่าในฤดูสารท”
บทกวีนี้กล่าวถึงมณฑลกว่างชวน มณฑลอันดับหนึ่งของแคว้นอันเหอ ดินแดนที่อุดมด้วยผู้คนมากความสามารถและธรรมชาติอันงดงาม เมืองฝูเฟิงเป็นเมืองเล็กแห่งหนึ่งในเขตซานเจียงของมณฑลกว่างชวน
แม้เมืองฝูเฟิงจะเล็ก แต่ก็มีตำบลในปกครองหลายแห่ง หนึ่งในนั้นคือตำบลหวงกั่ว ซึ่งหลายปีมานี้เกิดคดีประหลาดต่อเนื่อง บุตรหลานตระกูลมั่งคั่งหลายคนทยอยตายอย่างพิสดารภายในสองปี จนชาวตำบลหวงกั่วหวาดผวา แม้แต่ในเมืองฝูเฟิงก็มีข่าวลือหนาหู สารพัดข้อสันนิษฐานแพร่สะพัด
บ้างว่าอสูรก่อเหตุ บ้างว่ามีผู้ขโมยหยินดูดหยาง บ้างว่าเป็นความขัดแย้งทางผลประโยชน์ การแย่งชิงที่ดิน หรือการหึงหวงชิงรัก และยังมีอีกมากมาย
ในบรรดานั้น ข่าวลือหนึ่งแพร่หลายเป็นพิเศษ ว่าผู้เฒ่าเมิ่งชาวเก็บสมุนไพรแห่งตำบลหวงกั่วเสียใจเพราะหลานสาวตาย จึงลอบวางยาฆ่าคน ปกติเขาดูซื่อสัตย์สุจริต แต่หมากัดคนมักไม่เห่า ครั้นลงมือจริงกลับอดทนและโหดเหี้ยม เขาวางแผนสังหารลับ ๆ ตลอดสองปีอย่างรัดกุมไร้ช่องโหว่