ตอนที่ 395 หนึ่งกระบี่ดับเก้าตะวัน ผ่าร่างมหาบรรพชนและสอยเรือรบหลวงพินาศ

ตอนที่ 395 หนึ่งกระบี่ดับเก้าตะวัน ผ่าร่างมหาบรรพชนและสอยเรือรบหลวงพินาศ

ฝ่าเท้าของฉู่เสวียนถีบส่งร่างทะยานออกจากหัวเรือรบเทวะมังกรฟ้าบรรพกาลดั่งลูกศรหลุดจากแล่ง ท่ามกลางทะเลเพลิงและเศษซากเรือรบหลวงที่กำลังระเบิดปะทุอยู่กลางเวหา ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมศึกสีดำขลิบทองพุ่งแหวกคลื่นความร้อนออกไปอย่างสง่างาม กระบี่ศิลาสะบั้นดาราในมือขวาพลันเปล่งประกายแสงสีทองคำบริสุทธิ์เจิดจ้าเสียดแทงตา แสงสีทองแผ่ขยายออกไปเป็นรูปพัด

สะกดข่มไอมลทินเพลิงและเศษควันไฟให้สลายตัวกลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตาเดียว

สายลมเบื้องบนพัดกระหน่ำจนชายเสื้อคลุมโบกสะบัดเสียงดังพึ่บพั่บ

ทว่าร่างของเขากลับนิ่งสนิทดั่งขุนเขาที่ไร้การสั่นคลอน การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและเฉียบคมจนทิ้งภาพติดตาไว้กลางอากาศนับสิบสาย แรงกดดันจากกายาสองขั้วหยินหยางผกผันและลมปราณราชันเซียนขั้นกลางแผ่ซ่านออกมาจนมิติรอบกายเกิดระลอกคลื่นน้ำวน เสียงกระแสอากาศถูกแหวกออกเป็นทางยาวคล้ายเสียงฟ้าร้องคำราม คลื่นกระแทกจากการระเบิดของเรือรบสามสิบลำแรกซัดสาดเข้าใส่ตัวเขา

ทว่ากลับถูกสนามพลังผกผันรอบกายดูดซับและสลายแรงปะทะออกไปอย่างไร้ร่องรอย