เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Xiamaobao
ตอนที่ 342 หนึ่งกระบี่ผ่าบรรพชน ล้างบางทัพตระกูลมู่หรง
ฉู่เสวียนก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ กลางผืนฟ้าอันว่างเปล่า ปลายเท้าของเขาเหยียบลงบนมวลอากาศที่บิดเบี้ยว ทว่าทุกย่างก้าวกลับส่งเสียงดังกึกก้องกัมปนาทดั่งค้อนยักษ์ของทวยเทพทุบลงบนผืนพสุธา มิติรอบตัวแตกร้าวเป็นระลอกคลื่นดั่งแผ่นน้ำแข็งที่กำลังปริแตก ผืนดินและหุบเหวเบื้องล่างสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นจนหินผาพังทลายคล้ายแผ่นดินไหวครั้งประวัติศาสตร์ อุณหภูมิในอากาศลดฮวบลงสลับกับความร้อนผ่าวของสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ที่ยังคงแล่นริ้วอยู่รอบกาย
มือซ้ายของเขาโอบอุ้มร่างของเยี่ยหลิงหลงไว้แนบอกอย่างมั่นคง ม่านพลังอัสนีสีทองดำแผ่ซ่านคุ้มครองนางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ลมหายใจของนางที่รดรินอยู่บนแผ่นอกทำให้จิตใจของเขาสงบนิ่ง มือขวาของเขากุมด้ามกระบี่เซียนทองคำโบราณ คมกระบี่สีทองบริสุทธิ์เปล่งประกายแสงสีรุ้งเจิดจ้าเสียดฟ้า ละอองสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์เก้าทิวาแล่นเลื้อยไปตามใบกระบี่ส่งเสียงหวีดหวิวแสบแก้วหู ปราณกระบี่อันคมกริบเพียงแค่เศษเสี้ยวก็สามารถเฉือนผ่านสายลมพายุให้ขาดสะบั้น มังกรทองโบราณที่สลักอยู่บนใบกระบี่ดูราวกับมีชีวิต มันสยายกรงเล็บและจ้องมองศัตรูเบื้องหน้าด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม