ตอนที่ 338 เยี่ยหลิงหลงต้านทัพหน้า ศึกลำพังสะท้านปฐพี

ตอนที่ 338 เยี่ยหลิงหลงต้านทัพหน้า ศึกลำพังสะท้านปฐพี

นิ้วเรียวขาวผ่องดั่งหยกสลักกรีดผ่านคมกระบี่หยกหิมะอย่างแผ่วเบา หยาดโลหิตสีแดงสดผุดพรายออกมาจากปลายนิ้ว ก่อนจะถูกคมกระบี่ดูดกลืนเข้าไปในพริบตา ตัวกระบี่หยกที่เคยเปล่งแสงสีขาวครามพลันสั่นระริก ส่งเสียงก้องกังวานดั่งเสียงมังกรคำรามจากห้วงอเวจี อักขระโบราณเก้าเนตรบนใบกระบี่สว่างวาบขึ้นทีละดวง ปลุกชีพจรวิญญาณของมังกรเหมันต์โบราณให้ตื่นขึ้นจากความหลับใหลอย่างสมบูรณ์แบบร้อยละร้อย ไอเย็นระดับศูนย์สัมบูรณ์ที่ควบแน่นอยู่รอบตัวของเยี่ยหลิงหลงพลันทวีความรุนแรงขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ขนตาและเรือนผมยาวสลวยของนางถูกเคลือบด้วยละอองเกล็ดหิมะสีเงินยวง ประกายตาสีน้ำเงินเข้มเย็นเยียบคล้ายน้ำแข็งใต้สมุทรลึก

กึก! กึก! กึก

เสียงฝีเท้าหนักหน่วงบดขยี้แผ่นหินดังสะท้อนก้องลงมาจากบันไดหินสีเลือด เงาร่างกำยำในชุดเกราะมังกรศึกสีดำทมิฬทั้งสิบสองร่าง ก้าวพ้นโค้งบันไดหินออกมาสู่ห้องโถงใต้พิภพอย่างพร้อมเพรียง แต่ละคนถือทวนศึกโลหิตและขวานยักษ์ที่มีไอสังหารพวยพุ่ง ปราณดาราสวรรค์ระดับกึ่งราชันเซียนทั้งสิบสองสายผสานรวมกันเป็นม่านหมอกสีดำอมทองที่หนักอึ้งปานขุนเขา คลื่นลมปราณกดทับลงมาจนอากาศในห้องโถงส่งเสียงหวีดหวิวแสบแก้วหู