ตอนที่ 309 เฒ่าตาบอดหอสมบัติรกร้าง ปะทะคารมจอมต้มตุ๋น

ตอนที่ 309 เฒ่าตาบอดหอสมบัติรกร้าง ปะทะคารมจอมต้มตุ๋น

"กลิ่นอายเลือดมังกรผสานเพลิงทมิฬ... ไม่เลว เจ้าหนุ่ม เจ้าพกของร้อนระดับคอขาดบาดตายเข้ามาในร้านข้าเชียวนะ"

สุรเสียงแหบพร่าดั่งแผ่นหินสองก้อนถูกันดังขึ้นจากเบื้องหลังเคาน์เตอร์ไม้หอม เฒ่าตาบอดมิได้ขยับเขยื้อนศีรษะที่นั่งสัปหงกแม้แต่น้อย ดวงตาที่มีรอยแผลเป็นลึกพาดผ่านยังคงปิดสนิท ทว่าจมูกที่คดงอประหนึ่งจงอยปากเหยี่ยวกลับสูดดมกลิ่นอายในอากาศเบาๆ ถ้วยชาดินเผาในมือเหี่ยวย่นถูกวางลงบนโต๊ะไม้หนาดังกึก

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจอันแผ่วเบาของเยี่ยหลิงหลงที่กุมด้ามกระบี่ไว้แน่น หญิงสาวสัมผัสได้ถึงกระแสจิตวิญญาณอันแหลมคมดั่งเข็มเหล็กที่กำลังวนเวียนตรวจสอบพวกเขาทั้งสอง แม้ภายนอกจะดูเหมือนเฒ่าชราใกล้ฝาโลงที่ไร้เรี่ยวแรง ทว่าพลังตรวจจับของชายชราผู้นี้กลับทะลุผ่านม่านพลังพรางตาของบันทึกวัฏฏะหน้าที่ห้าได้อย่างน่าขนลุก ปานนกเค้าแมวราตรีที่มองเห็นหนูในความมืดมิด กลิ่นอายโบราณที่แผ่ออกมาจากร่างผ่ายผอมนั้น บ่งบอกถึงประสบการณ์การเอาชีวิตรอดในเก้าชั้นฟ้ามาหลายร้อยปี