กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Xiamaobao
ตอนที่ 307 ด่านตรวจเหยียดหยาม บทละครจิ้งจอกพเนจร
"พวกมดปลวกจากแดนล่าง คิดว่าก้าวสู่เซียนแท้จริงแล้วจะเหยียบฟ้าได้รึ จ่ายมาอีกพันศิลาเซียนบรรพกาล มิเช่นนั้นจงไสหัวไปเป็นทาสขุดเหมือง"
เสียงตวาดแผดกร้าวของนายกองคุมประตูดังก้องไปทั่วลานหน้าซุ้มประตูใหญ่ แส้อัสนีบาตในมือของมันสะบัดวูบในอากาศจนเกิดเสียงปะทุเปรี๊ยะ ประกายไฟสีม่วงครามฟาดลงบนแผ่นหลังของชายชราผู้อพยพอย่างโหดเหี้ยม
เปรี้ยง!
ประกายสายฟ้าสีม่วงฉีกกระชากเนื้อผ้าป่านจนขาดวิ่น รอยแผลไหม้เกรียมเป็นแนวยาวพาดผ่านแผ่นหลัง กลิ่นเนื้อไหม้คลุ้งไปในอากาศ เลือดสดๆ ไหลซึมออกมาจนเสื้อผ้าเปียกชุ่ม ชายชรากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ทรุดฮวบลงนอนคุดคู้กับพื้นหิน ร่างกายสั่นเทิ้มประหนึ่งใบไม้ต้องพายุ ลมหายใจรวยรินจนแทบจะขาดใจ ผืนแผ่นดินเย็นเยียบใต้ร่างมิได้ให้ความอบอุ่น มีเพียงไอสังหารจากรองเท้าเหล็กของทหารยามที่คอยเหยียบย่ำศักดิ์ศรี
"ท่านปู่"