ตอนที่ 304 ศิลาเซียนบรรพกาล บทเรียนความจนในโลกใหม่

ตอนที่ 304 ศิลาเซียนบรรพกาล บทเรียนความจนในโลกใหม่

ปลายนิ้วเรียวยาวของฉู่เสวียนคีบผลึกหินสีครามขนาดเท่านิ้วก้อยขึ้นมาส่องกับแสงดาวที่ลอดผ่านซอกผาศิลา

แสงสะท้อนสีครามระยิบระยับสาดส่องลงบนดวงหน้าอันคมคาย ผิวผลึกหกเหลี่ยมเกลี้ยงเกลาประหนึ่งหยกน้ำงาม ทว่าสิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจยิ่งกว่ารูปลักษณ์ภายนอก คือกลิ่นอายเต๋าอันเข้มข้นที่ไหลเวียนอยู่ภายใน เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเบาๆ ลมปราณมังกรผกผันในจุดตันเถียนของเขาก็ส่งเสียงกระหึ่มตอบรับด้วยความกระหาย ไอพลังงานบริสุทธิ์ปราศจากสิ่งเจือปนซึมผ่านผิวหนังเข้าสู่เส้นชีพจรโดยตรง ให้ความรู้สึกสดชื่นและหนักแน่นกว่าศิลาเซียนที่เขาเคยสัมผัสมาทั้งชีวิต

ความรู้สึกนี้มิใช่ภาพลวงตา กฎเกณฑ์แห่งเก้าชั้นฟ้าที่บีบอัดมวลอากาศและแรงดึงดูดจนหนักอึ้ง ได้หล่อหลอมให้สายแร่พลังงานของดินแดนแห่งนี้มีความเข้มข้นจนเทียบชั้นไม่ได้กับแดนสวรรค์เบื้องบน กฎแห่งการกลืนกินในมหาพิภพเซียนบรรพกาลนั้นเรียกร้องพลังงานที่มีความหนาแน่นสูงเพื่อหล่อเลี้ยงกายาเซียน หากใช้พลังงานชั้นเลว เส้นลมปราณจะเกิดการอุดตันและทำให้การทะลวงด่านชะงักงัน