ตอนที่ 301 ม่านหมอกดาราสวรรค์ ทะลุมิติสู่แดนบรรพกาล

ตอนที่ 301 ม่านหมอกดาราสวรรค์ ทะลุมิติสู่แดนบรรพกาล

ความเวิ้งว้างอันเย็นเยียบของรอยแยกมิติค่อยๆ จางหายไป ทะเลดวงดาวสีม่วงครามที่ส่องประกายด้วยไอดึกดำบรรพ์แผ่ขยายออกสู่สายตาอย่างเงียบงัน

ไอเย็นยะเยือกที่แทรกซึมผ่านรอยต่อของความว่างเปล่า มิได้เป็นเพียงความหนาวเหน็บธรรมดาสามัญ หากแต่แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายโบราณกาลอันหนักอึ้งดั่งขุนเขาหมื่นลูกกดทับ ละอองดาวระยิบระยับลอยเคว้งคว้างอยู่ในความมืดมิดประดุจประกายเพชรที่ร่วงหล่นจากสรวงสวรรค์ ทว่าภายใต้ประกายแสงอันงดงามตระการตานั้น กลับซ่อนเร้นไว้ด้วยกระแสคลื่นมิติอันเชี่ยวกรากและรังสีดวงดาวที่พร้อมจะฉีกกระชากร่างของผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปให้แหลกเป็นผุยผงในชั่วพริบตา

กลิ่นคาวสนิมและไอพลังงานไหม้เกรียมคละคลุ้งไปทั่วสะพานเดินเรือ

เรือรบเทวะมังกรฟ้าบรรพกาลพุ่งทะลุอุโมงค์มิติออกมาด้วยความเร็วอันบ้าคลั่ง ตัวเรือขนาดมหึมาสามร้อยจั้งสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนโครงสร้างกระดูกเหล็กดวงดาราส่งเสียงกรีดร้องลั่นเอี๊ยดอ๊าด เกราะมังกรฟ้าสีรุ้งที่เคยส่องประกายเจิดจรัส บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวลึกนับร้อยแห่ง สะเก็ดไฟสีทองคำแลบแปลบปลาบออกมาจากแผงอักขระป้องกันที่ไหม้เกรียมจนเป็นตอตะโก จากการฝืนรองรับแรงระเบิดและคลื่นกระแทกมหาศาลของร่างจำแลงมหาจักรพรรดิเซียนก่อนหลบหนีข้ามแดนมา