ตอนที่ 230 ประตูสู่วิหารแกนกลาง เสียงเพรียกแห่งบรรพกาล

ตอนที่ 230 ประตูสู่วิหารแกนกลาง เสียงเพรียกแห่งบรรพกาล

วูบ! ท่ามกลางห้วงเวหาอันมืดมิดและปั่นป่วนเหนือสุสานศิลาลอยฟ้า ร่างสองร่างในชุดคลุมสีดำสนิทและชุดขาวบริสุทธิ์ทะยานฝ่าม่านหมอกมลทินไปด้วยความเร็วอันน่าอัศจรรย์

หลังจากทะลวงผ่านสู่ ระดับเก้า กึ่งเซียน ขั้นสูง ทั้งฉู่เสวียนและเยี่ยหลิงหลงต่างก็ครอบครองความเร็วและพลังปราณที่เหนือล้ำกว่าเดิมหลายเท่าตัว พลังงานดวงดาวและประกายเพลิงเก้าตะวันหมุนวนรอบกายฉู่เสวียน ปัดเป่าเศษหินและไอมลทินที่ขวางหน้าให้แตกสลายไปในพริบตา

ขณะที่เยี่ยหลิงหลงใช้กระบี่เหมันต์ผกผันแช่แข็งมิติรอบตัว สร้างเส้นทางน้ำแข็งโปร่งแสงเหยียบย่างทะยานไปข้างหน้าอย่างไร้สุ้มเสียง ลมปราณในร่างของทั้งคู่ไหลเวียนสอดประสานกันอย่างลงตัว ราวกับเป็นหนึ่งเดียวกับห้วงดาราจักร

ปลายทางเบื้องหน้าของพวกเขา คือพื้นที่ชั้นในสุดอันเป็นหัวใจหลักของซากวิหารหมื่นเนตรโบราณ