กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Xiamaobao
ตอนที่ 192 กระบี่ผกผันสยบผู้บัญชาการกองเรือ
ประกายดาบสีทองคำของดาบใหญ่สะบั้นดารา ยังคงถูกตรึงแน่นอยู่ระหว่างปลายนิ้วชี้และนิ้วกลางของฉู่เสวียน ลมปราณกึ่งเซียนขั้นกลางอันเดือดพล่านพยายามแผ่พุ่งออกมาจากตัวดาบเพื่อบดขยี้นิ้วมือของชายหนุ่ม ทว่าพลังผกผันอันลึกล้ำกลับหมุนวนเป็นวังวนสีม่วงทอง สลายแรงกระแทกทั้งหมดและกลืนกินเปลวเพลิงเซียนของศัตรูไปทีละน้อย
สายตาของทั้งสองประสานกันกลางอากาศ ผู้บัญชาการหานถูสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่แล่นวาบขึ้นมาจากฝ่าเท้า แววตาของเด็กหนุ่มเบื้องหน้ามิใช่สายตาของมนุษย์ ทว่ามันคือสายตาของพญามัจจุราชที่กำลังชำแหละมองชิ้นเนื้ออันไร้ทางสู้
“บัดซบ ปล่อยดาบของข้าเดี๋ยวนี้”
หานถูคำรามลั่น ชายชราโคจรปราณทั่วร่าง ปลดปล่อยพลังเก้าชั้นฟ้าทั้งหมดที่มี กล้ามเนื้อแขนขยายพองจนเกราะทองคำแทบปริแตก เขาพยายามกระชากดาบกลับ ทว่าดาบใหญ่เล่มนั้นกลับแน่นิ่งราวกับถูกหลอมรวมเข้าเป็นเนื้อเดียวกับนิ้วมือของฉู่เสวียน
“ตาเฒ่า เจ้าบอกให้เปิ่นจั้วปล่อย ข้าก็ต้องปล่อยอย่างนั้นหรือ ช่างไร้เดียงสายิ่งนัก เข้ามาบนเรือรบของข้าแล้ว ยังคิดว่าจะถอยกลับไปได้ง่ายๆ อีกหรือ”