ตอนที่ 174 ผู้ล่ากระเป๋าหนัก เงินฟาดหัวสะท้านขุนนาง

ตอนที่ 174 ผู้ล่ากระเป๋าหนัก เงินฟาดหัวสะท้านขุนนาง

เสียงปิดฝาหีบหยกดังขึ้นเบาๆ ทว่ากลับดังกึกก้องในใจของขุนนางฝ่ายสืบสวนร่างอ้วนและสองผู้อาวุโสระดับแปด ราวกับเสียงเปิดประตูสู่สรวงสวรรค์ กลิ่นหอมอันเย้ายวนของโอสถสวรรค์ชำระไขกระดูกระดับแปด และประกายแสงสีครามทองของตั๋วเงินผลึกสวรรค์สิบล้านก้อน ยังคงติดตรึงอยู่ในแววตาอันหิวกระหายของพวกมันจนมิอาจถอนสายตาออกไปได้

ขุนนางร่างอ้วนรีบเก็บหีบหยกเข้าสู่อกเสื้ออย่างทะนุถนอมราวกับแก้วตาดวงใจ สองมือประสานคารวะฉู่เสวียนจนศีรษะแทบจะจรดพื้น รอยยิ้มประจบสอพลอปรากฏขึ้นบนใบหน้ากลมแป้นจนดวงตาหยีเล็กลง

"คุณชายไป๋ช่างมีน้ำใจกว้างขวางราวกับมหาสมุทรจริงๆ ขอรับ" ขุนนางร่างอ้วนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความดีใจ "ข้าผู้น้อยมีตาหามีแววไม่ ที่บังอาจนำกำลังมารบกวนเวลาพักผ่อนอันมีค่าของท่าน หากท่านมีสิ่งใดจะเรียกใช้ ข้าผู้น้อยยินดีรับใช้สุดกำลังความสามารถขอรับ"

ฉู่เสวียนโบกพัดหยกขาวในมืออย่างแผ่วเบา รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงเย่อหยิ่งและสูงส่งราวกับคุณชายผู้ไม่เคยเห็นสิ่งใดอยู่ในสายตา ทว่าในใจของจอมต้มตุ๋นกลับกำลังหัวเราะร่าอย่างเยียบเย็น

ในโลกของผู้ฝึกตน กฎเหล็กข้อแรกคือปลาใหญ่กินปลาเล็ก แต่กฎเหล็กข้อที่แท้จริงซึ่งอยู่เหนือกว่านั้น คือคนมีเงินเป็นบิดาของทุกสรรพสิ่ง