ตอนที่ 145 ฟื้นคืนสติในถ้ำร้าง จุดประกายบันทึกหน้าที่สี่

ตอนที่ 145 ฟื้นคืนสติในถ้ำร้าง จุดประกายบันทึกหน้าที่สี่

แสงสว่างรำไรจากกองไฟเล็กๆ ในซอกมุมลึกของ ถ้ำศิลาซ่อนจันทร์ ส่องกระทบหยาดหินย้อยสีเทาหม่น ส่งเสียงหยดน้ำติ๋งๆ ดังแว่วมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอท่ามกลางความเงียบงัน ไอความหนาวเหน็บอันเยียบเย็นของสุสานเซียนรกร้างที่แทรกซึมผ่านรอยแยกของแนวหินผาถูกขับไล่ด้วยเปลวไฟสีส้มอบอุ่น กลิ่นควันไม้แห้งเจือจางด้วยกลิ่นหอมเย็นละมุนของสมุนไพรบัวหิมะที่ลอยตลบอบอวล ช่วยทำให้บรรยากาศภายในโพรงหินแคบแห่งนี้ผ่อนคลายลง

หลังจากใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อและขับไล่กองโจรอีกาทมิฬไปได้ ฉู่เสวียนรู้ซึ้งแก่ใจดีว่าซากวิหารหินโบราณไม่ปลอดภัยอีกต่อไป กลิ่นคาวเลือดและการต่อสู้ย่อมดึงดูดสายตาของพวกนักล่าที่กระหายรางวัล ชายหนุ่มจึงรีบพยุงร่างอันอ่อนระทวยของเยี่ยหลิงหลง ย้ายเข้ามาหลบภัยในถ้ำหินลับแห่งนี้ ซึ่งตั้งอยู่ลึกเข้าไปในซอกหุบเหวแคบชัน มีพุ่มไม้หนามพิษสีดำหนาทึบปกคลุมปากทางเข้าไว้อย่างมิดชิด ช่วยตัดขาดสายตาและการตรวจจับจิตวิญญาณจากภายนอกได้อย่างยอดเยี่ยม

ฉู่เสวียนนั่งพิงผนังถ้ำ คอยเติมกิ่งไม้แห้งลงในกองไฟอย่างระมัดระวัง แสงไฟสลัวสาดส่องลงบนดวงหน้าของสตรีชุดขาวที่กำลังนอนทอดกายอยู่เคียงข้าง