ตอนที่ 142 บันทึกวัฏฏะจำศีล เรือรบอับปางสู่รอยแยกมิติ

ตอนที่ 142 บันทึกวัฏฏะจำศีล เรือรบอับปางสู่รอยแยกมิติ

ความมืดมิดและไอร้อนลวกประดุจขุมนรกภูมิ พลันปะทุขึ้นภายในจุดตันเถียนของฉู่เสวียนอย่างบ้าคลั่งและรวดเร็วจนไม่อาจตั้งรับ

เสียงกึกก้องสะท้อนในห้วงจิตวิญญาณดั่งระฆังมรณะ บันทึกวัฏฏะผกผัน ซึ่งเป็นรากฐานแห่งชีวิต พลังอำนาจ และความมั่นใจทั้งหมดของเขา บัดนี้ส่องแสงสีแดงฉานเตือนภัยจนถึงขีดสุด หน้าคัมภีร์สีทองคำทั้งสามหน้าที่เคยเปิดกางออกอย่างสง่างามคอยสลับขั้วพลังร้ายให้กลายเป็นดี บัดนี้กลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าที่หนึ่ง กายาสุวรรณผกผัน... หน้าที่สอง ทารกวิญญาณผกผัน... หน้าที่สาม มิติผกผัน... แต่ละหน้าค่อยๆ ปิดพับลงอย่างเชื่องช้าและหนักแน่น ลวดลายอักขระทองคำโบราณเริ่มเลือนหายไปทีละตัว ก่อนที่หน้าคัมภีร์ทั้งหมดจะปิดสนิทลง แสงสีทองผ่องอำไพหม่นแสงลงจนกลายเป็นแผ่นหินหยกสีเทาหยาบกร้าน ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งพลังฟ้าดินประดุจก้อนหินไร้ค่าก้อนหนึ่ง

สภาวะโอเวอร์โหลดจำศีลสมบูรณ์แบบ

ผลกระทบอันเลวร้ายที่ฉู่เสวียนไม่เคยพานพบมาก่อนนับตั้งแต่ข้ามภพมายังโลกใบนี้ พลันถาโถมเข้าใส่ร่างกายของเขาในชั่วพริบตาเดียว