เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Xiamaobao
ตอนที่ 126 ไต่ทะยานข้ามก้นเหว ดักตีหัวสุนัขเฝ้าประตู
สายลมก้นเหวเซียนกลืนกระดูกยังคงพัดหวีดหวิว หอบเอาไอมรณะและกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งลอยวนเวียนอยู่รอบกาย
ภายในโพรงถ้ำกระดูกมังกรดารา ฉู่เสวียนนั่งขัดสมาธิอยู่บนก้อนหินเรียบ ร่างกายของเขาส่องประกายสีทองผ่องอำไพประดุจพระพุทธรูปทองคำที่เพิ่งได้รับการหล่อหลอมใหม่ ผิวพรรณทั่วร่างเกลี้ยงเกลาไร้ซึ่งบาดแผล กระดูกแขนขวาที่เคยหักสะบั้นบัดนี้ประสานกันสนิทแน่นและแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กไหลพันปี ลมปราณสุวรรณสุริยันบริสุทธิ์ไหลเวียนอยู่ในเส้นชีพจรหลักทั้งเก้าสายอย่างราบรื่น บันทึกวัฏฏะผกผันในจุดตันเถียนลอยนิ่งสงบ ทว่าแผ่รังสีแห่งกฎเกณฑ์ผกผันฟ้าดินอันล้ำลึกออกมาอย่างต่อเนื่อง
ข้างกายของเขา เยี่ยหลิงหลงกำลังนั่งโคจรลมปราณฟื้นฟูเช่นกัน หลังจากได้กลืนโอสถหวนวิญญาณระดับหกและโอสถสมานกระดูกที่ฉู่เสวียนชิงมาจากซากศพของสมุนฝ่ายมาร ผิวหน้าของนางที่เคยขาวซีดก็เริ่มกลับมามีเลือดฝาดสีชมพูระเรื่อ เส้นผมที่เคยเปลี่ยนเป็นสีขาวหิมะครึ่งศีรษะเริ่มทอประกายเงางาม กลิ่นอายความเย็นเยียบของกระบี่เหมันต์นิรันดร์ไหลเวียนรอบกายอย่างมั่นคง พลังยุทธ์ของนางฟื้นฟูกลับคืนมาสู่ ระดับหก มหาขอบเขตสุญตา ขั้นสมบูรณ์ อีกครั้ง