ตอนที่ 121 ซากวิหารหมื่นดารา ค่ายกลลวงตาจิ้งจอกเฒ่า

ตอนที่ 121 ซากวิหารหมื่นดารา ค่ายกลลวงตาจิ้งจอกเฒ่า

เสียงส่วนท้องของเรือเหาะทมิฬกลืนดารากระแทกเข้ากับพื้นดินศิลาสีเทาหม่นอย่างรุนแรง ตัวเรือทรงกระบอกที่ไร้ปีกไถลครูดไปกับก้อนหินและซากปรักหักพังเป็นทางยาวหลายสิบจ้าง เกิดประกายไฟสว่างวาบและเสียงเสียดสีบาดแก้วหูประดุจฟ้าร้อง ก่อนที่เรือจะหยุดนิ่งสนิทลงท่ามกลางม่านหมอกสีเทาหนาทึบที่ลอยล่องอยู่เหนือพื้นดิน

กลิ่นอายความเย็นยะเยือก ไอชื้นโบราณกาล และกลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งไปทั่วห้วงอากาศ

บริเวณรอบด้านคือพื้นที่รกร้างอันกว้างใหญ่ไพศาล ไร้ซึ่งร่องรอยของสิ่งมีชีวิตและไร้เสียงนกร้อง บนท้องฟ้าเบื้องบนไร้แสงตะวันหรือดวงจันทร์ มีเพียงเศษซากอุกกาบาตและเสี้ยวผลึกดวงดาวที่แตกดับลอยล่องเคว้งคว้างอยู่กลางม่านเมฆสีทมิฬ ประดุจสุสานขนาดยักษ์ที่ไร้ขอบเขต ซากกระดูกของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ในยุคสร้างฟ้าที่กลายเป็นหินผาฝังตัวอยู่ตามเนินดิน กิ่งก้านของพืชพรรณโบราณสีเทาหม่นดูคล้ายมือปีศาจที่ชูขึ้นมาจากใต้พิภพเพื่อดูดซับไอเซียนที่หลงเหลือ กลิ่นอายกฎเกณฑ์แห่งมิติที่ฉีกขาดแผ่ซ่านจนทำให้มวลอากาศบิดเบี้ยวและสั่นสะเทือนอยู่ตลอดเวลา