ตอนที่ 080 ลอยลำข้ามมณฑล สู่มหานครดวงดาราหลวง

ตอนที่ 80 ลอยลำข้ามมณฑล สู่มหานครดวงดาราหลวง

สายลมแห่งห้วงเวหาชั้นบรรยากาศสูงสุดพัดกรรโชกอย่างรุนแรงประหนึ่งเสียงคำรามของมังกรดึกดำบรรพ์ ทว่าไม่อาจสั่นคลอนม่านพลังสีทองผ่องอำไพที่ห่อหุ้ม เรือรบสุวรรณหยกขาวสวรรค์ผกผัน ลำมหึมาได้แม้แต่น้อย เรือรบขนาดยักษ์ความยาวกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบจั้ง ทะยานแหวกม่านเมฆขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างเงียบเชียบดั่งมังกรทองท่องเวหา ค่ายกลล่องหนมิติที่ฉู่เสวียนจารึกไว้ทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ ทำให้เงาร่างของเรือรบกลืนหายไปกับความว่างเปล่า ปราศจากคลื่นพลังเล็ดลอดออกไปให้สายสืบหรือยอดฝีมือคนใดในนครดวงดาราประจิมตรวจจับได้ มีเพียงประกายแสงสีทองจางๆ ที่ทอดยาวเป็นทางคล้ายสะพานดาราก่อนจะจางหายไปในความมืดมิด

ฉู่เสวียนยืนเอามือไพล่หลังอยู่บนดาดฟ้าเรือ ชายเสื้อคลุมสีขาวสะอาดตาสะบัดพลิ้วตามแรงลม แววตาสีทองคำทอดมองลงไปยังผืนแผ่นดินเบื้องล่าง นครดวงดาราประจิมที่เคยดูยิ่งใหญ่ตระการตา บัดนี้ค่อยๆ ย่อส่วนลงจนมีขนาดเท่าฝ่ามือ ทิวเขา ป่าไม้ และสายน้ำคดเคี้ยวคล้ายเส้นเชือกสีเขียวและน้ำตาลที่ทอดขนานไปกับผืนปฐพีอันกว้างใหญ่ไพศาล