เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 เขตอาคมผ้าห่มของฉันอยู่ไหน?!
ตูม ตูม ตูม!
ผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนที่ในการเล่นเกมช่วงก่อน ๆ มองข้ามแม่ไป ต่างพากันหลบอยู่ในห้อง ตัวสั่นเทา ไม่กล้าแม้แต่จะคิดเลยว่าเสียงโกลาหลในห้องรับแขกที่ดังขนาดนั้น มันได้กลายเป็นสภาพแบบไหนไปแล้ว
และในจำนวนนี้ ผู้เล่นชายครองสัดส่วนส่วนใหญ่
พวกเขาโดนกฎระเบียบ “กลางวันไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังแม่มากนัก” เล่นงานจนยับเยิน พวกเขาเผลอคิดไปว่าแม่คงไม่สำคัญสักเท่าไร จึงเอาแต่ประจบประแจงพ่ออย่างเดียว —
อันที่จริง ตอนมื้อกลางวัน การทำแบบนั้นมีโอกาสสูงทีเดียวที่จะทำให้พวกเขารอดพ้นจากการถูกบังคับให้กินอาหารที่ปนเปื้อน และเมื่อเจอกับน้องสาวจอมซนก็จะได้รับการปกป้องอย่างเต็มที่ด้วย
แต่พอพ่อจากไป เหลือเพียงแม่กับน้องสาวอยู่ในบ้าน ชีวิตของผู้เล่นกลุ่มที่คิดว่าตัวเองฉลาดหลักแหลมและคิดว่าได้เกาะขาพ่อแล้วก็เริ่มลำบาก