กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 181 พ่อกลับมาแล้ว
จู่ ๆ จี้อวี๋ก็รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นวูบขึ้นมา
เมื่อครู่เขาจ้องมองกำแพง พลันคิดขึ้นมาว่าทำไมที่นี่ถึงไม่มีหน้าต่าง จากนั้นก็เผลอคิดต่อไปว่าตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว ไม่รู้ว่าข้างนอกมีดวงจันทร์เหมือนกาแล็กซีกลางหรือไม่…
เพียงนึกถึงคำว่า “ดวงจันทร์” ขึ้นมา เขาก็รู้สึกหนาวเย็นไปทั้งตัว สะดุ้งเฮือก ความรู้สึกถึงภัยคุกคามที่เลือนรางคล้ายมีคล้ายไม่มีกำลังแนบชิดอยู่กับหนังศีรษะของเขา ราวกับจะปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ และก็ราวกับว่าเป็นเพียงอาการวิตกเกินเหตุของตัวเขาเอง
ถ้าเป็นคนปกติเจอสถานการณ์แบบนี้ ตอนที่ตกใจก็มักจะครุ่นคิดให้ดีว่าตนเพิ่งไปล่วงเกินข้อห้ามอะไรเข้าหรือไม่