เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ฉันอยู่ในบ้านตัวเองยังต้องทำตามกฎอีกหรือ?
ผู้ชมขี้ขลาดหลายคนในวินาทีที่มุมมองตัวควบคุมหลักเปิดประตูห้องออก ต่างพากันหลับตาปี๋พร้อมกันหมด ใคร ๆ ก็ราวกับถูกเกมชุดหนึ่งฝึกจนกลายเป็นเย่โก่วไปแล้ว
อันจือไม่ถึงกับกลัวจนต้องหลับตา แต่ในใจก็เตรียมพร้อมที่จะรับความสะพรึงไว้อย่างเต็มที่แล้ว—
ประตูเปิดออก
ข้างนอกมีผู้หญิงวัยกลางคนผมรวบขึ้น สีหน้าดูอ่อนโยนมากคนหนึ่งยืนอยู่
ไม่มีผีร้ายหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวอย่างที่คิด ผู้หญิงวัยกลางคนดูเหมือนไม่ว่าจะผ่านไปสักพักก็ยังไม่มีทีท่าจะเปลี่ยนหน้า กลับจ้องมองตัวควบคุมหลักด้วยสายตาอ่อนโยนตลอด
ความแตกต่างที่เกือบจะเป็นสองขั้วตรงข้ามกับจินตนาการสยองขวัญของตัวเองแบบนี้ ทำให้อันจือรู้สึกผิดหวังขึ้นมาเล็กน้อยชั่วขณะ—
เดี๋ยวนะ เธอกำลังถูกเกมสยองขวัญ PUA อยู่หรือเปล่า? อย่าเอาอะไร ๆ ไปสลักไว้ใน DNA หมดสิ!