กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 ตายก็มีมรรค
อันจือสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่ดวงตาของเธอ เธอชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกว่าสมองที่เดิมทีใกล้จะจมดิ่งสู่ฟ้าบุพกาลของเธอ ดูเหมือนจะปลอดโปร่งขึ้นไม่น้อย
มือที่แนบอยู่เหนือเบ้าตาของเธอช่างเย็นเยียบ เย็นจนเธอขนลุกซู่ ราวกับแผ่กลิ่นอายปราณมรณะที่ไร้อุณหภูมิของคนเป็นออกมา แต่อันจือกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวอย่างน่าประหลาด ตรงกันข้ามกลับรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาแทน
กว่าที่เธอจะกลับมามีสติเต็มที่ ร่างของเธอก็ถูกดึงให้วิ่งหนีไปแล้ว
——เธอปฏิเสธที่จะคิดว่าผีที่อยู่ข้างกายตนมีมือทั้งสองข้างแนบอยู่ที่ดวงตาของเธอ แล้วมือที่ดึงเธอวิ่งหนีนั้นมาจากไหน