เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ความจริงอันสิ้นหวัง
“เป็นอะไรไป? รีบมาสิ”
คนที่ร่างกายถูกชุดป้องกันห่อหุ้มจนมิดชิดยังคงเร่งเร้าด้วยเสียงที่สงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ น้ำเสียงแข็งทื่อตายด้านอย่างยิ่ง จนยากจะจินตนาการได้ว่าภายใต้การปกปิดซ้อนชั้นเหล่านั้นคือร่างที่มีเลือดเนื้อ
อันจือทำมือเป็นสัญญาณให้รอสักครู่ แล้วอัญเชิญจอแสงของเกมออกมา
ด้านหลังภารกิจหลัก “หลบหนีจากโรงเรียนผีเหวินเหอ” ของเธอ ปรากฏกรอบเส้นบาง ๆ จาง ๆ ขึ้นมา พร้อมข้อความกำกับว่า “สำเร็จแล้ว” — ดูเหมือนเสียงแจ้งเตือนที่เธอได้ยินเมื่อครู่จะไม่ใช่ภาพลวง ตอนนี้เธอออกจากดินแดนผีที่สร้างขึ้นโดยอ้างอิงอาคารของมหาวิทยาลัยเหวินเหอแล้วจริง ๆ
แต่ว่า…
อันจือทอดสายตาลงต่ำ แล้วเหลือบมองห้องไลฟ์ที่จอดำบนหน้าจอโทรศัพท์มือถืออีกครั้ง มุมปากเผยรอยยิ้มเยาะตัวเองออกมาเล็กน้อย