กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 หนีสุดชีวิต
“ไอ้ห่าเอ๊ย!”
เมื่อเผชิญหน้ากับร่างแท้อันน่าเกลียดน่ากลัวของผีร้าย เซิ่งชิงเย่ทั้งหันหลังคิดจะหนี ทั้งเปิดปากก็เปล่งถ้อยคำอันไพเราะออกมา
ถูกผู้เล่นแฉกลางที่สาธารณะแล้วก็เปิดโหมดคลุ้มคลั่ง... นี่มันกฎระเบียบบ้านอะไรกัน? แฉกันซึ่ง ๆ หน้าก็คือตาย ดีไซเนอร์จงใจไม่อยากให้ผู้เล่นได้เท่หรือไงกัน?!
ในเกมนี้ วิธีที่ถูกต้องของผู้เล่นควรจะเป็นการรีบแอบเผ่นหนีทันทีที่รู้ความจริง แถมยังห้ามฉีกความปรองดองผิวเผินกับผีให้ขาด — เหมือนเวลาคุณมีเรื่องขัดใจกับหัวหน้า ก็ได้แต่แก้กันลับ ๆ ล่อ ๆ ส่วนตัว จะไปเผชิญหน้ากระทบกันตรง ๆ ไม่ได้...
อึดอัดกันขนาดนี้เลยหรือ? ดีไซเนอร์วิปริตแบบไหนกันถึงออกแบบแนวทางแบบนี้ออกมาได้?