กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 คนที่ไม่มีอยู่จริง
“ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเธอตายข้างนอก”
พอนึกถึงคำสัญญาที่ทุ้มต่ำหนักแน่นนี้ของพี่เฟิง ใบหน้าที่เกร็งตึงของจางเหวินก็อ่อนลงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าแค่นึกถึงคนคนนี้ก็เต็มเปี่ยมด้วยความรู้สึกปลอดภัย
แต่สำหรับอันจือที่ไม่มีฟิลเตอร์เอ็นดู NPC แปลกหน้าอยู่แล้ว เธอจับความผิดปกติจากประโยคนี้ได้ในทันที
ตามปกติแล้ว คำปลอบใจแบบนี้ไม่ควรเป็น “ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเธอตาย” — แม้ว่าถ้าเป็นอันจือ เธอคงอัดพวกเธอทีละคนจนสลบหมด จะได้ไม่ต้องเปลืองเวลาของตัวเอง — สรุปก็คือ การเติมคำว่า “ข้างนอก” เข้าไปทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ อย่างมาก
ไม่ให้ตายข้างนอก งั้นตายข้างในก็ได้งั้นหรือ?
อันจือคิดครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจถามอ้อม ๆ ไปพร้อมกับชี้นำเธอ