กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ตายทั้งเป็นทางสังคม
ขั้นบันไดไม้ถูกเหยียบจนดังเอี๊ยดอ๊าด จี้อวี๋ใจหายวาบด้วยความหวาดผวา กลัวเหลือเกินว่าแผ่นไม้เปราะ ๆ จะรับน้ำหนักของคนหลายคนไม่ไหวแล้วปริแตกออก พวกเขาจะร่วงลงไปจนพิการ—
ต่อให้อยู่ในเกม เขาก็ไม่อยากล้มหน้าคะมำหรอกนะ!
ทว่า สิ่งที่ทำให้เขากลัวยิ่งกว่าคือแสงไฟที่ยอดบันไดส่องลงมาเพียงถึงขั้นสุดท้ายชั้นหนึ่งเท่านั้น จากนั้นราวกับกระทบเข้ากับแนวกันอะไรบางอย่าง แสงสักนิดก็ไม่ลอดผ่านเข้าไปในความมืดที่อยู่เลยขึ้นไปเลย
ชั้นสองทั้งชั้นยังคงมืดสนิท มองอะไรไม่เห็นเอาด้วยซ้ำ
จี้อวี๋กลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย ยื่นมือออกไปคลำผนังเพื่อดูว่ามีสวิตช์ไฟของชั้นสองอยู่หรือไม่