เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ไปโรงเรียนเหมือนไปหลุมศพ
ตอนที่เดินเข้าไปในสำนักงานสภานักศึกษาพร้อมกับชิวจื่อ ใจของหลิ่วอวี้หลิงก็กระตุกวูบ เธอรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย
อาคารอเนกประสงค์ทั้งหลังดูมืดสลัวอย่างยิ่ง ไฟตามระเบียงทางเดินก็สลัว ส่วนในสำนักงานนั้นยิ่งไม่มีความสว่างหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงไฟฉายในมือของเธอที่เปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ออกมา
แปะ!
ก่อนที่เธอจะได้คิดอะไรต่อ ชิวจื่อก็เปิดไฟขึ้นเสียแล้ว
“รุ่นพี่ผู้หญิงคะ เมื่อกี้รุ่นพี่ผู้หญิงเข้ามาทำไมไม่เปิดไฟล่ะคะ?”
หลิ่วอวี้หลิง: “…”
“พรืด ฮ่า ๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย?! ที่แท้ไฟที่นี่ต้องเปิดเองด้วยหรือ?”
ความคิดของชาวเน็ตทั่วหล้ากับความรู้สึกของหลิ่วอวี้หลิงในตอนนี้เหมือนกัน คือเดิมทีคิดว่านักออกแบบคนนี้กำลังตั้งใจสร้างบรรยากาศสยองขวัญ แต่สุดท้ายกลับพบว่าที่แท้ตัวเองแค่ตื่นตูมไปเอง