เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 เธอล้มตั้งแต่ด่านแรก แล้วจะมาโทษฉันงั้นหรือ?
ตลอดเวลาจนกระทั่งออกจากเกม สีหน้าของหลิวไห่เทาก็ยังเหม่อลอยอยู่เลย
ถึงจะเป็นผลงานกึ่งสำเร็จของนักศึกษาแบบนี้ พื้นที่เสมือนก็มีระบบพิทักษ์ติดมาด้วยเอง ตอนเล่นเกมจะจมดิ่งไปกับมันมาก แต่พอออกจากเกมก็แยกเกมกับความจริงออกจากกันได้อย่างชัดเจน
แต่ทว่า...ความหวาดกลัวที่ความมืดมิดทั้งผืนมอบให้เขานั้นตามหลอนได้หนักเหลือเกิน! ถึงตอนนี้เขาจะอยู่ในห้องคอมพิวเตอร์ที่แสงไฟสว่างจ้า รายล้อมไปด้วยผู้คน เขาก็ยังตัวสั่นอยู่เล็ก ๆ
หลี่เหอรีบประคองหลิวไห่เทาให้ลุกขึ้นนั่ง
“พี่เทา ตอนนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ?”
หลิวไห่เทายังคงนั่งเบลอจ้องมองไปในความว่างเปล่า ท่าทางเหมือนคนที่ตกใจจนสติหลุด
หลี่เหอกัดฟันแน่น แล้วจู่ ๆ ก็ตะโกนใส่เยี่ยอวี่ซีอย่างโกรธจัด “นี่ เกมของคุณมันผิดกฎแล้วใช่ไหม? เอาคนปกติไปขังไว้ในความมืด มันต้องทำให้เป็นบ้าไปได้แน่ ๆ!”