กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไอลาหยุดชะงักครู่หนึ่ง เรียบเรียงถ้อยคำ พยายามทำให้สิ่งที่ตัวเองจะพูดชัดเจนยิ่งขึ้น
“พวกคุณดูสิ รอบด้านมืดมิดขนาดนั้น เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย มีเพียงคบเพลิงนั้นที่เป็นแหล่งแสงเดียว ขับไล่ความมืดไปได้แค่ผืนเล็กๆ ฉะนั้นความหมายแฝงของมัน อาจไม่ใช่บอกว่ามีเพียงเธอที่รอดชีวิต แต่ต้องการบอกพวกเรา—”
เธอหันศีรษะกลับ ดวงตาคู่นั้นที่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยนและความระมัดระวังเสมอมา ยามนี้กลับจ้องมองเจียงสือเยวี่ยนอย่างจริงจังผิดปกติ พลางเอ่ยทีละคำ
“คนผู้นี้ คือความหวังเดียวของพวกเราทุกคนในความมืด!”
หนึ่งเดียว...
ความหวัง?
คำพูดของไอลาเหมือนสายฟ้าฟาด ฉีกความคิดที่ถูกความกลัวปกคลุมของทุกคนออก