กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นิตาย่าพยายามนึกย้อน ความคิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็สะบัดหางอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย
“แปลกจัง...ฉันเหมือนจะจำไม่ค่อยได้...พวกมันอยู่ที่นี่มาตลอดงั้นหรือ? ใช่แล้ว น่าจะเป็นอย่างนั้น ตั้งแต่ฉันจำความได้ พวกมันก็มีอยู่ตลอดมา!”
เห็นได้ชัดว่าคำตอบของเธอไม่ปะติดปะต่อ ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลยและแปลกพิกลมาก
เจียงสือเยวี่ยนเข้าใจในใจ แต่ก็เปลี่ยนเรื่องโดยไม่แสดงสีหน้า ราวกับว่าเมื่อครู่เพียงถามเล่นๆ เท่านั้น
แต่ตลอดทาง เธอฉวยโอกาสหลายครั้งตอนที่นิตาย่าไม่ทันสังเกต ค่อยๆ สอบถามชาวเผ่าอสูรไปหลายคน รวมถึงนักรบหนุ่ม ชายชรา และเด็กๆ