เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงตะเบ็งก้องกังวานของจางฉีดังแว่วข้ามถนนเข้าไปยังหน้าต่างบานซอมซ่อบนชั้นสองของฝั่งตรงข้าม
ภายในห้อง แสงสว่างค่อนข้างสลัวราง
โจวไฉ่หลินกำลังนั่งยองๆ อยู่บนพื้น ค่อยๆ นำของในตะกร้าสานออกมาอย่างระมัดระวัง
นั่นคือสมุนไพรและพืชตระกูลเห็ดที่เธอรวบรวมมาได้จากการลุยเดี่ยวเข้าไปใน 【พงไพรมืดมน】 ตลอดสองวันนี้ ซึ่งต่างจากพวกของแห้งเหี่ยวคุณภาพต่ำในอดีตอย่างสิ้นเชิง พืชที่นำกลับมารอบนี้ใบอวบอิ่มสมบูรณ์ รากยังติดผืนดินชุ่มชื้น ทั้งยังส่งกลิ่นหอมสะอาดสะอ้านแปลกตาเฉพาะตัวของดันเจี้ยนออกมาจางๆ คุณภาพสูงกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
เธอคัดแยกจำพวกสมบัติล้ำค่าเหล่านี้อย่างละเอียดรอบคอบ ท่วงท่านุ่มนวลราวกับกำลังปฏิบัติต่อของล้ำค่าที่แตกหักง่าย
การโต้เถียงกันอย่างดุเดือดที่ดังมาจากชั้นล่างทำให้เธอเสียสมาธิไปชั่วครู่ หัวใจเต้น “ตึกตัก” รัวเร็วขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม